Μετά το πρόγευμα, αναχώρηση για την ανατολική πλευρά του νησιού, όπου θα επισκεφθούμε την αρχαιότερη πόλη της Ευρώπης στον σημαντικότατο αρχαιολογικό χώρο της Πολιόχνης (έξοδα ατομικά), οικισμό 5.000 ετών με επτά διαδοχικές φάσεις εγκατάστασης. Σε μία από τις τελευταίες φάσεις του οικισμού βρέθηκε σε κρύπτη ο περίφημος «Θησαυρός της Πολιόχνης», εξαίσιο δείγμα εξελιγμένης χρυσοχοΐας, που σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με τον «Θησαυρό του Πριάμου» που αποκαλύφθηκε στην Τροία. Επόμενος σταθμός ο Μούδρος στον μυχό του ομώνυμου κόλπου που είναι ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά και ασφαλέστερα λιμάνια της χώρας. Το ιστορικό λιμάνι υπήρξε το ορμητήριο του ελληνικού στόλου κατά τους Βαλκανικούς πολέμους και βάση των δυνάμεων της Αντάντ κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Η εκκλησία των Ταξιαρχών με θαυμάσιο ξυλόγλυπτο τέμπλο είναι κτισμένη περίπου το 1370 μ.Χ.. Συνεχίζουμε βόρεια προς το Ακρωτήριο Χλόη της Λήμνου. Στη διαδρομή μας θα συναντήσουμε την Αλυκή της Λήμνου, μια παράκτια αλμυρή λιμνοθάλασσα, υδροβιότοπο ιδιαίτερης σημασίας,όπου το καλοκαίρι γίνεται συλλογή αλατιού από τους κατοίκους. Στο ακρωτήριο Χλόη βρίσκεται το ιερό των Καβείρων (έξοδα ατομικά), σε τοπίο έντονα εντυπωσιακό που προκαλεί δέος, όπου λατρεύονταν οι Κάβειροι, υπερφυσικά πνεύματα που εκπροσωπούσαν την υπόγεια φωτιά και τις μεταλλευτικές εργασίες και προς τιμήν τους τελούνταν απόκρυφες θρησκευτικές τελετές μύησης, γνωστές ως Καβείρια Μυστήρια. Το Καβείριο της Λήμνου βρίσκεται απέναντι ακριβώς από το Καβείριο της Σαμοθράκης. Στην παραλία κάτω από το Τελεστήριο βρίσκεται η Σπηλιά του Φιλοκτήτη όπου σύμφωνα με την μυθολογία εγκαταλείφθηκε ο Φιλοκτήτης άρρωστος μετά από τσίμπημα φιδιού αλλά κατόρθωσε να γιατρευτεί με τη βοήθεια της «Λημνίας Γης» και να επιβιώσει επί 10 ολόκληρα χρόνια και τελικά συμμετείχε στη μάχη για την πτώση της Τροίας με το τόξο και τα δηλητηριώδη βέλη του Ηρακλή, που είχε στην κατοχή του. Συνεχίζουμε για ένα από τα πιο ζωντανά χωριά του νησιού, το Κοντοπούλι, όπου βρέθηκε εξόριστος ο Γιάννης Ρίτσος και έγραψε ένα από τα πιο εμβληματικά ποιήματά του, το «Καπνισμένο Τσουκάλι», όπου αποτυπώνεται η ατμόσφαιρα της εξορίας. Θα επισκεφθούμε το Εργαστήριο Αγγειοπλαστικής «ΛΗΜΝΙΑ ΓΗ» της Ντίνας Δεσποτέρη, όπως και ένα παραδοσιακό αποστακτήριο «Λακαριό» της οικογένειας Λυριστή, όπου θα έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε εκλεκτό ούζο και ρακί συνοδευόμενα από ντόπια μεζεδάκια και θα παρακολουθήσουμε σε βίντεο τη διαδικασία παραγωγής τους. Επόμενος σταθμός ο αρχαιολογικός χώρος της Ηφαιστίας (έξοδα ατομικά), με το ιερό της Μεγάλης Θεάς Λήμνου και το αρχαίο θέατρο που συνδέεται άμεσα με την εγκατάσταση Αθηναίων κληρούχων στο νησί τον 5ο αι. π.Χ.. Οι Αθηναίοι συγκρότησαν δύο δήμους: τη Μύρινα και την Ηφαιστία. Για το λόγο αυτό η Λήμνος συχνά αποκαλούνταν «Δίπολις». Συνεχίζουμε για το χωριό Ρεπανίδι, μετόχι της Ιεράς Μονής Πάτμου κατά τον 14ο αι., με τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, χαρακτηριστικό παράδειγμα Λημνιακής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του 19ου αι. Τελευταία επίσκεψη της ημέρας ο οικισμός Κότσινας στον κόλπο Μπουρνιά, με την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, στην θέση όπου άλλοτε δέσποζε ισχυρό Βυζαντινό Κάστρο. Δίπλα στην εκκλησία θα θαυμάσουμε το άγαλμα της Μαρούλας, που με υψωμένο το χέρι κρατάει το σπαθί του πατέρα της Στρατηγού Ισίδωρου, ο οποίος το 1478 σκοτώθηκε από ξίφος φανατικού μουσουλμάνου υπερασπιζόμενος το Κάστρο και εκείνη συνέχισε τον αγώνα, ανυψώνοντας το ηθικό των υπερασπιστών του Κάστρου με αποτέλεσμα την απώθηση των Οθωμανών. Για το λόγο αυτό, η Μαρούλα αποτελεί θρύλο και σύμβολο αγώνα για την ελευθερία της Λήμνου. Στον λόφο νοτιοανατολικά του Κότσινα εξορυσσόταν στην αρχαιότητα ένα είδος πηλού, γνωστού ως «Λημνία Γη», το περίφημο «αγιόχωμα», με εξαιρετικά θεραπευτικές ιδιότητες. Χρόνος για γεύμα και μπάνιο στον Κότσινα. Επιστροφή στο ξενοδοχείο αργά το απόγευμα.